MARTA JASIŃSKA

Dotychczasowy dorobek artystyczny m.in.:

- udział w projekcie „Chór kobiet” Marty Górnickiej w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego (prezentacje projektu podczas Warszawskich Spotkań Teatralnych 2011, 32. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu oraz Festiwalu No Women No Art w Poznaniu),

- Grand Prix i Nagroda Publiczności na Festiwalu FIST w Belgradzie (Serbia, 2010) za spektakl „Laboratorium Podróży” (reż. Kamila Michalak),

- rola Duniaszy w „Wiśniowym sadzie” A. Czechowa w reż. Olega Żugżdy podczas Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego KUKART-IX (Sankt Petersburg 2009),

- udział w spektaklu dyplomowym „Smok” w reż. L. Piecki,

- prezentacja autorskiego projektu „Cień jabłoni” na festiwalu „Children and Puppet smile together” w Kownie (Litwa, 2005) oraz na XXII Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu,

- pokaz fragmentu spektaklu „Skrzypek na dachu” na Festival Mondial des Theatres des Marionettes At Charleville-Mezieres (Francja),

- działalność arteterapeutyczna, m.in.: reżyseria spektaklu „Przyroda budzi się do życia, dorosłość budzi się ze snu” (spektakl zrealizowany podczas Warszatatów Terapii Zajęciowej przy Fundacji Perpetuum Mobile w Warszawie),

- działalność animacyjna, m.in.: prowadzenie warszatatów reportazu radiowego w gminnych świetlicach w Supraślu w ramach projektu „Supraśl – Mała Ojczyzna, Wielki Świat”, prowadzenie warsztatów teatralnych w Sokolu przy Stowarzyszeniu WIDOK.

Program stypendium

Projekt obejmuje szereg działań zmierzających do realizacji spektaklu inspirowanego zbiorem opowiadań „Żywoty świętych osiedlowych” autorstwa Lidii  Alejko. Autorka próbuje odnaleźć w mieszkańcach typowego blokowiska przymioty świadczące o ich świętości. Z humorem, bawiąc się formą i tworząc surrealistyczną współczesną baśń tworzy głęboki i przejmujący portret ludzi z „betonowych osiedli”. Celem projektu jest pokazanie ludzi, których życie jest generowane przez trudne środowisko, w którym dorastają i są zmuszeni pozostać. Artystka będzie szukać świętych, którzy współcześnie gubią swoje aureole.

Rezultaty: spektakl i materiał reportażowy ukazujący historie mieszkańców białostockich blokowisk.